
Dit programma werd opgestart in de nasleep van een 25 jaar oude burgeroorlog die duizenden levens heeft geëist, families en huizen heeft vernietigd, honderdduizenden gewonden heeft voortgebracht waarvan vele ernstig gehandicapt zijn geraakt, en honderdduizenden mensen heeft getraumatiseerd, waaronder veel kinderen. De oorlog heeft ook economisch gezien haar tol geëist van Sri Lanka, samen met de kredietcrisis zal de situatie eerst alleen maar slechter worden voordat het beter wordt. Zoals overal, valt de grootste last van deze tegenspoed op de schouders van de meest kwetsbaren, de armen en het deel van de bevolking dat geen stem kan vinden voor zichzelf, zoals gehandicapten.
Nu de oorlog in Sri Lanka voorbij is, begint het (weder)opbouwen en de ontwikkeling van zorgstructuren. In het district Trincomalee is het MENCAFEP project onderdeel van die wederopbouw en ontwikkeling, voor een gemarginaliseerde groep kinderen en hun families.
Het dagopvang centrum
Het MENCAFEP programma in het Trincomalee district is begonnen in 2005 en gaat nog steeds door met het identificeren van kinderen met een handicap en hun families. Het aantal kinderen dat het centrum bezoekt is nu 47, met nog eens 20 kinderen die geïdentificeerd zijn. Door moeilijkheden betreffende het reizen kunnen deze kinderen het centrum echter niet bezoeken, en zijn daarom onderdeel van het ‘Home visit programma’. Ook alle drie de gemeenschappen in het district (Sinhalese, Tamil en Moslims) bezoeken het centrum. Dit helpt bij het afbreken van de muren die de oorlog tussen de bevolking heeft opgetrokken. De medewerkers van het centrum zijn tevens afkomstig uit verschillende gemeenschappen.
Het project bedient een aantal groepen en voert diverse activiteiten uit:
Tot nu zijn 47 kinderen met een handicap gere-integreerd in de maatschappij en doen mee in gemeenschapsactiviteiten. De gemiddelde opkomst bij het centrum ligt op 70%. Het centrum voert ook regelmatig huisbezoeken uit en heeft tot op heden (eind 2010) zo’n 67 families bereikt. Deze kinderen krijgen nu ook toegang tot zorgdiensten en gespecialiseerde zorg, ze ontvangen (extra) voedsel en hun families leren om te gaan met de handicap. Bewustwordingssessies hebben meer dan 300 families bereikt. 70% van alle families bezoekt nu ondersteuningsbijeenkomsten, en kinderen en hun families krijgen voorlichting over de mogelijkheden tot onderwijs.
Met de opening van het enige centrum voor kinderen met een handicap in Trincomalee, is het belangrijk toe te lichten wat dit betekent voor de kinderen en hun families in dit gebied. Na vele jaren van oorlog kwam MENCAFEP terecht in een gebied dat voorheen vol lang met landmijnen (die zijn nu opgeruimd), waar wegen, gezondheidszorg, onderwijs, sanitatie, levensonderhoud en voedselzekerheid waren vernietigd. De situatie is nu echter aan het verbeteren: er worden banen gecreëerd door het reconstructieproces en onderwijs en gezondheidszorg gaan weer de goede kant op. Het MENCAFEP Trincomalee programma draagt bij aan deze ontwikkelingen door een veilige haven te bieden aan gehandicapte kinderen, waarin ze (aanvullend) onderwijs, voedsel en zorg kunnen krijgen.
Sinds: 2005
Doel: het voorzien in een dagopvang voor kinderen met een beperking en het focussen op het herstel van de families.
Donoren: Zorg en Zekerheid

Lokale partner Shanthiham’
Shantiham is al jarenlang de lokale partner van HealthNet TPO in Sri Lanka. Deze organisatie wordt erkend als trainingscentrum op het gebied van psychosociale ondersteuning door nationale organisaties, internationale organisaties en overheden, en wordt binnen de National Mental Health Policy erkend als instituut aangaande geestelijke gezondheid. Trainingshandleidingen en –materialen van Shantiham worden veel gebruikt door andere dienstverleners. De overheid heeft hun boek ‘Child Mental Health’ vertaald en heruitgebracht in drie talen.
Hoewel Shanthiham gevestigd is in het Jaffna district, worden hun diensten ook gevraagd vanuit andere delen van het land. Shantiham volgt een multidisciplinaire aanpak waarbij mensenrechten worden gerespecteerd, aandacht is voor culturele verschillen en gender issues. De beste praktijken worden nagestreefd met zowel overheid als non-overheden als actoren. Daarnaast is het zorgen en superviseren van medewerkers en het evalueren en verbeteren van activiteiten voor het beste resultaat een continu proces.