Choose language:

Denkend aan de drie D’s…

Bij ‘3D’ krijgen sommigen wellicht de film Avatar op hun netvlies, maar het gaat hier toch echt om het krachtenveld tussen vertegenwoordigers van Defense, Diplomacy & Development. Die laatste D, daar behoren wij dus toe. Er wordt veel gediscussieerd over het onderwerp maar wat hebben wij als hulporganisatie te zoeken in dat krachtenveld?

Gistermiddag vond te Clingendael een bijeenkomst plaats over het onderwerp , waarbij werd teruggeblikt op vier jaar 3D aanpak in Uruzgan. Samen met onder meer Oxfam Novib, Cordaid, ICCO en Save the Children NL werden de kansen en risico’s besproken, evenals de meerwaarde van samenwerking met diplomaten en militairen. De discussie ging vooral over het Dutch Consortium Uruzgan (DCU) waarin wij ook zitten. De conclusie na een middag discussiëren was even voor de hand liggend als ontluisterend. Een honderden miljoenen kostende interventie in Uruzgan levert voor een hulporganisatie weinig tot geen meerwaarde op. Okay, Kamp Holland bood bescherming voor hulporganisaties als logeerplek, de basis huisvestte diplomaten met wie overlegd kon worden over de hulpactiviteiten, en het was bovenal gezellig op het kamp. Maar is dat niet een beetje mager als we de kosten in ogenschouw nemen?

Uit de middag bleek tevens dat minder bedeelde hulporganisaties eerder geneigd zijn financiering aan te nemen die we zouden kunnen aanmerken als ‘politiek’ geld, of meer diplomatiek: geografisch geoormerkt geld. Vertegenwoordigers van de grotere organisaties claimden nooit financiering aan te nemen van bijvoorbeeld USAID in Afghanistan. Dat is een luxe die grotere clubs zich kunnen permitteren. Het is eveneens een luxe om neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid te claimen als je bijvoorbeeld de beschikking hebt over een eigen logistiek apparaat. Hoe dan ook, uiteindelijk bepaalt de politiek het falen of slagen van een 3D benadering. Nederland zat destijds in Baghlan en vertrok omdat toenmalig Defensie minister Kamp in het hogere geweldspectrum wilde opereren. Derhalve vertrok het hele 3D circus richting Uruzgan. Na vier jaar Uruzgan trok de PvdA de stekker uit Uruzgan en vervolgens stak GroenLinks begin dit jaar de stekker in Kunduz. 3D is niets meer en niets minder dan een verkooptruc van de voorstanders van het concept, om zo een militaire interventie aan het Nederlandse publiek te slijten.

Het wrange is dat nu al de contouren zichtbaar worden van een nieuw circus dat zich in Kunduz zal vestigen. Het 3D vernislaagje moet verhullen dat een half miljard euro wordt uitgegeven aan activiteiten die niets van doen hebben met de ontwikkeling van de provincie.

Concluderend kan gesteld worden dat het 3D concept de gemoederen flink bezighoudt maar dat het concept zelf weinig mogelijkheden biedt voor een hulporganisatie. Critici zullen opportunistisch gedrag verwijten wanneer een organisatie geld aanneemt van Buitenlandse Zaken in de invloedsfeer van militairen. Indien het hogere belang hier echter meegediend wordt – hulp aan mensen die het hard nodig hebben – dan is opportuniteit gelegitimeerd. Maar let wel, veiligheid voor medewerkers en doelgroepen is altijd leidend, en de noden van de bevolking staan altijd voorop.


Stefan van Laar - Contextadviseur bij HealthNet TPO

Achtergrond: Culturele antropologie/niet-westerse sociologie, ontwikkelingsstudies (post-doc).

Onderzoeken en publicaties op het gebied van militaire cultuur, civiel-militaire relaties, reïntegratie ex-strijders, Defense, Diplomacy and Development (3D) en beach boys.

 

 

 


HealthNet TPO| Lizzy Ansinghstraat 163|1072 RG| Amsterdam|The Netherlands| T: +31 20 620 00 05| E:
facebook twitter linkedin youtube
CBF keur voor goede doelen
CBF keur voor goede doelen