Choose language:

Het is een voorrecht om een humanitaire hulpverlener te zijn

19 augustus 2015 - door Rudolf Nyiyuo - Bor Zuid is een gemeente in de provincie Jonglei. Eén van de provincies die het meest getroffen is door het recente conflict in Zuid-Sudan. In 2013-2014 raakten meer dan 100.000 mensen in Bor ontheemd. Velen van hen zochten hun toevlucht in  vluchtelingenkampen in Zuid-Soedan, Oeganda en Kenia. Nu de situatie in Bor rustiger wordt, keren veel mensen die tijdens de crisis zijn gevlucht terug naar huis. Bij terugkomst vinden ze hun huizen echter vaak geplunderd, en verbrand en is het leven zoals ze het kenden er niet meer. 

Ik maakte deel uit van het team van HealthNet onder het Nederlandse Joint Response programma in Zuid-Sudan, die ging onlangs naar Bor voor een inventarisatie van de psychosociale behoeften. Het team bestond uit Caitlin Cockcroft, de projectcoördinator, Bruno Feder, een Braziliaanse fotograaf en ikzelf, Rudolf Nyiyuo, een Zuid-Sudanese Community Development Officer. Het team was van plan om op maandag 10 augustus naar Bor te reizen, maar zoals vaak het geval is in Zuid-Soedan, waren er logistieke en veiligheidsproblemen en waren vele vluchten naar Bor geannuleerd. De volgende morgen vertrokken we alsnog.
 
Bij onze aankomst ontmoetten we diverse mensen van de noodhulp en wederopbouw commissie, lokale overheden en ministeries, maar ook van internationale en nationale niet-gouvernementele organisaties. Tijdens deze ontmoetingen konden we voorlopige informatie verzamelen en kregen we beter inzicht in de prioriteiten van de betrokken autoriteiten. Alle mensen waren zeer gastvrij en informatief over de psychosociale problemen en de enorme behoefte aan psychosociale ondersteuning.
 
Vervolgens bezochten we verschillende dorpen en deden we een uitgebreide evaluatie van de psychosociale behoeften. We spraken met kinderen, jongeren, ouderen, dorpsoudsten, personeel van de lokale overheid, vrouwengroepen en kinderrechten organisaties. Allen deelden veel onderwerpen die vragen om psychosociale interventies, waaronder de zorg over een toename van de ontvoering van kinderen in Bor. Bij terugkomst zien ze echter dat hun huis is verwoest en hun spullen zijn verdwenen. Het hoge aantal mensen dat terugkeert leidt ook tot een toename van ziekten, aangezien velen van hen geen onderdak, geen voedsel en geen drinkwater hebben. Bovendien is er een gebrek aan medische voorzieningen.
 
De kinderen met wie we spraken, zeggen dat ze nu stabiliteit nodig hebben. Ze willen niet weer van hun ouders gescheiden worden, zoals dat vorig jaar gebeurde. De kinderen vertelden ons dat ze verschrikkelijke gebeurtenissen hebben gezien tijdens de crisis en dit nooit meer hopen mee te maken. Veel mensen gaven aan dat zij het huidige conflict als erger ervaren dan het conflict in 1991. Veel mensen in Bor ervaren trauma, angst en wantrouwen. Ik was echter ook getuige van hoop en optimisme. Veel mensen delen het weinige wat ze hebben met degenen die nog minder hebben. Iemand zei: "Mensen keren terug naar hun huis, maar als ze niet naar huis kunnen, omdat hun huis is verwoest, nemen we hen dat niet kwalijk, we helpen hen”.  Om een humanitaire hulpverlener te zijn op de Wereld Humanitaire Dag is een voorrecht. Want ik ben in staat om te luisteren naar de mensen van mijn land en mag een poging doen om hen te voorzien van de steun waar ze zo wanhopig naar op zoek zijn.
 

 


HealthNet TPO| Lizzy Ansinghstraat 163|1072 RG| Amsterdam|The Netherlands| T: +31 20 620 00 05| E:
facebook twitter linkedin youtube
CBF keur voor goede doelen
CBF keur voor goede doelen